Recht op informatie over de medische situatie

Begrijpelijke informatie

De behandelaar moet een cliënt vertellen wat er met hem aan de hand is. Hij moet dit in begrijpelijke woorden doen. De cliënt krijgt informatie over de aandoening en de behandeling die de behandelaar voorstelt. Daarbij moet hij vertellen of er nog andere manieren zijn om de aandoening te behandelen.
De behandelaar legt uit wat hij met de behandeling wil bereiken, hoe lang die zal duren en hoe groot de kans is dat de behandeling werkt. Hij laat het ook weten welk risico een behandeling heeft. Bijvoorbeeld of medicijnen bijwerkingen hebben.

En als een cliënt geen informatie wil?

Sommige cliënten willen niet alle informatie horen. Zij kunnen dit het beste aan de behandelaar laten weten. Hij houdt daar zo veel mogelijk rekening mee.

Informatie achterhouden

De behandelaar hoeft niet altijd alles vertellen. Als hij denkt dat bepaalde informatie schadelijk is, zal hij die informatie achterhouden.
De arts mag alleen informatie achterhouden als hij daarvoor hele dringende redenen heeft. Hij moet hierover altijd eerst overleggen met een andere hulpverlener. Als het nodig is, zal de behandelaar wel iemand uit de naaste omgeving van de cliënt vertellen over de situatie.

Wilsonbekwaam

Een cliënt kan alleen goed beslissen over een behandeling als hij de informatie begrijpt. Maar soms kan een cliënt zelf niet beslissen, ook niet als hij goede informatie krijgt. Bijvoorbeeld als hij bewusteloos is of als hij heel erg in de war is. De behandelaar verklaart hem dan wilsonbekwaam en zal dan een eventuele medische behandeling bespreken met de (wettelijk) vertegenwoordiger van de cliënt. De behandelaar moet wel altijd zo veel mogelijk proberen om met de cliënt te overleggen.