Behandeling weigeren
Een medische behandeling is alleen mogelijk als de cliënt er toestemming voor geeft. Cliënten mogen een behandeling dus weigeren. Alleen in een onhoudbare situatie is een gedwongen behandeling soms toegestaan.
Toestemming
Een behandeling begint pas als de cliënt heeft ingestemd met het behandelplan. Hij kan het met de behandelaar bespreken als hij het niet eens is met een (deel van) de behandeling. De behandelaar zal dan samen met de cliënt zoeken naar een andere behandeling. Is deze andere behandeling er niet? Dan kan hij de cliënt doorverwijzen naar een ander behandelaar.
Toestemming intrekken
De cliënt mag zijn toestemming voor een behandeling weer intrekken. Ook als hij al een handtekening onder het behandelplan heeft gezet. Samen met de
hulpverlener kan hij dan zoeken naar een andere behandeling, maar hij kan ook stoppen met de behandeling.
Als een cliënt alle behandeling
weigert, kan de behandelaar de opname of behandeling stopzetten. Dit gebeurt alleen bij vrijwillig opgenomen cliënten.
Gedwongen opname
Tijdens een gedwongen opname met een ibs of rm kan de cliënt zijn toestemming niet onder alle omstandigheden intrekken. Als er sprake is van gevaar of als hij zonder behandeling te lang opgenomen moet blijven, mag de behandelaar de cliënt dwingen om de behandeling door te zetten. Er is dan sprake van een dwangbehandeling.
Wilsonbekwaam
De cliënt kan tijdelijk zo ziek of in de war zijn dat hij volgens de behandelaar niet zelf kan beslissen over zijn behandeling. Hij is dan wilsonbekwaam. De behandelaar zal dan iemand anders toestemming vragen voor de behandeling, bijvoorbeeld de wettelijk vertegenwoordiger, partner, naaste, of iemand die die de cliënt zelf heeft aangewezen.
