Wat betekent dit voor: familie professional
professional
Relatie tussen communicatie en gedrag
Communicatie is één van de belangrijkste aandachtspunten in de begeleiding en zorg aan mensen met een verstandelijke beperking. Als hier niet genoeg aandacht voor en kennis over is, dan kan miscommunicatie al snel worden aangezien als gedragsprobleem.
Bij gedragsproblemen door miscommunicatie wordt de cliënt zelf vaak als het probleem gezien. Maar in veel gevallen hadden begeleiders –zorgverleners en familie - gedragsproblemen kunnen voorkomen.
Beheersing
Miscommunicatie kan leiden tot gedragsproblemen en als de ware oorzaak niet erkend wordt, ontstaat vaak de ene beheersingstrategie na de andere. De cliënt verzet zich, krijgt medicijn op medicijn, komt in afzondering, wordt opgenomen in een gesloten afdeling, de Zweedse band is nodig, eenzaamheid, vervreemding en zinloosheid nemen toe. Dit zijn ernstige ervaringen voor uw cliënt, en voor iedereen die om hem geeft. En het leidt tot hoge kosten.
Nieuwe mogelijkheden
De positieve kant is dat goede, passende communicatie vastgeroeste patronen kan doorbreken, grenzen verlegt en mogelijkheden opent. Als de cliënt ‘gehoord’ wordt en aandacht krijgt voor wat hem bezighoudt – niet alleen wat hem hindert, maar vooral wat hij zou willen – dan kan er een positieve ontwikkeling ontstaan. Cliënten die gehoord worden kunnen kwaliteiten blijken te hebben die anders niet uit de verf zouden zijn gekomen, zo nodig met gerichte ondersteuning. Zo’n positieve ontwikkeling kan op gang komen als de cliënt het gevoel heeft dat hij invloed heeft op zijn omgeving, dat hij een positieve rol speelt in die omgeving, dat hij contact heeft met anderen en dat hij zinvolle en plezierige dingen doet.
