Wat betekent dit voor: familie professional
familie
Hoe lang mag gedwongen medicatie duren?
Dwangmedicatie mag niet langer duren dan medisch noodzakelijk is. Een arts bepaalt hoe lang dat is.
Hoe lang dwangmedicatie mag duren, hangt af van de reden waarom uw familielid de medicijnen krijgt.
In een noodsituatie
Dwangmedicatie in een noodsituatie moet stoppen zodra het gevaar voorbij is, en mag maximaal zeven dagen duren. Het gaat hier om de toepassing van middelen en maatregelen (op grond van de wet Bopz). De behandelaar kan uw familielid dus alleen kortwerkende medicatie geven, die maximaal zeven dagen werkt. Na die zeven dagen kan de behandelaar van uw familielid een dwangbehandeling starten als het gevaar nog niet geweken is. De dwangmedicatie moet dan opgenomen zijn in het zorgplan.
Als dwangbehandeling
De wet regelt een aantal dingen rond de duur van een dwangbehandeling. Het maakt daarbij uit om welke reden de dwangbehandeling wordt ingezet. Bij mensen met een verstandelijke beperking is de reden meestal een gevaar dat zij in de instelling veroorzaken. Daarvoor geldt geen maximum termijn: de dwang moet stoppen zodra het gevaar verdwenen is. Ook hier gaat het om dwang op grond van de wet Bopz.
Bij ernstig nadeel voor de gezondheid
Dwangmedicatie is mogelijk zolang er ernstig nadeel is voor de gezondheid van uw familielid. Dit gevaar hoeft niet perse te komen door zijn verstandelijke beperking. Er is geen maximale termijn voor deze dwang. Maar het mag nooit langer duren dan nodig is. Als het gevaar er niet meer is, dan moet de behandelaar de gedwongen medicatie stoppen. In deze situatie gaat het om dwang op grond van de WGBO.
