Wat betekent dit voor: cliënt familie professional
professional
Verschil tussen dwangbehandeling / middelen en maatregelen
Dwangbehandeling en 'middelen en maatregelen' kunnen erg op elkaar lijken, maar er zijn wel enkele verschillen. Een belangrijk onderscheid is een vermelding van de ingreep in het behandelplan van de cliënt.
Dwangbehandeling
Dwangbehandeling betekent dat een cliënt onder dwang een behandeling krijgt die in het behandelplan staat. Dwangbehandeling moet een ‘therapeutisch effect’ hebben: het moet ervoor zorgen dat er geen gevaar meer is voor de cliënt en anderen of dat de cliënt sneller met ontslag kan. Dit is geregeld in Artikel 38c, Wet Bopz.
Middelen en maatregelen
Bij middelen en maatregelen (M&M) is er sprake van een acute, gevaarlijke noodsituatie. Het gevaar komt door de psychische ziekte. De cliënt wordt bijvoorbeeld plotseling heel psychotisch en bedreigt medepatiënten. Voor deze situatie staat nog geen behandeling in het behandelplan. De behandelaar heeft op dat moment geen tijd om het behandelplan aan te passen: hij moet direct ingrijpen voor de veiligheid van de cliënt of anderen. Dan mag hij ‘middelen en maatregelen’ toepassen. Dit is geregeld in Artikel 39, Wet Bopz.
M&M: maximaal zeven dagen
Middelen en maatregelen zijn een aantal noodingrepen, zoals gedwongen fixatie, separatie en gedwongen medicatie. M&M mogen maximaal zeven dagen duren.
Na zeven dagen: dwangbehandeling
De behandelaar kan vinden dat de cliënt langer dan zeven dagen gesepareerd moet worden of medicatie moet nemen. Na zeven dagen kan dat niet meer als middel of maatregel. De behandelaar moet dan een dwangbehandeling starten. De interventies die de behandelaar (of geneesheer-directeur) wil toepassen in het kader van de dwangbehandeling, moeten wél in het behandelplan staan.
