Wat betekent dit voor: cliënt professional
professional
Hoe kan ik handelen bij een woedeuitbarsting van een cliënt?
Als hulpverlener zult u in uw werk te maken krijgen met woedeuitbarstingen van cliënten. Hoe kunt u het beste handelen in zo'n situatie?
Allereerst is het belangrijk om in te zien en te begrijpen dat een woedeaanval iets is wat de cliënt overkomt. Hij kiest niet voor een woedeuitbarsting. Toch kan het niet getolereerd worden, omdat woede in potentie gevaarlijk is. U zult dus ook moeten handelen. Hoe u en uw collega's met bedreigende situaties omgaan, hangt sterk samen met het beleid van de instelling rond agressie. Hieronder staan enkele algemene uitgangspunten en richtlijnen.
Niet tegenhouden
Proberen om iemand met een woedeuitbarsting tegen te houden maakt het vaak alleen maar erger. Dat geldt ook voor zelf kwaad worden.
Eigen veiligheid waarborgen
Allereerst zult uw eigen veiligheid moeten waarborgen, net als die van uw collega's en andere cliënten. Blijf rustig wanneer iemand agressief is; ga geen rare bewegingen maken, of grappig proberen te doen. Blijf kalm en praat duidelijk en rustig. Als iemand fysiek destructief is ga weg, probeer de ruimte te verlaten en roep hulp in. Zie voor meer informatie het onderwerp agressie.
Uw houding
Soms is uw eigen houding of aanwezigheid, of die van uw collega de oorzaak van agressie bij de ander. Dan kan het beter zijn als iemand anders deze cliënt begeleidt.
Evaluatie
Evalueer na afloop met uw collega's en de cliënt wat er precies gebeurd is. Besef dat de cliënt zich vaak erg schuldig voelt over het verlies van de controle. Bespreek dit met de cliënt en probeer samen met hem of haar deze aanvallen onderwerp van behandeling te maken.
Vroege signalering
Soms wordt iemand telkens agressief onder dezelfde omstandigheden. Herken en beschrijf dit gedrag en de eerste verschijnselen (bijvoorbeeld: ijsberen, irritatie, onrust, luider praten). Kijk in overleg met de cliënt en collega's wat de beste strategie is in een deze situatie. Probeer bij het zoeken naar oplossingen en hulpmiddelen niet alleen binnen de gebaande paden te denken, maar kijk bijvoorbeeld of de psychiater medicamenteuze ondersteuning kan geven. Of dat de familie telefonisch hulp kan bieden. Verder is het belangrijk om elke uitbarsting met alle betrokken partijen te evalueren en er met zijn allen van te leren.
