Wat betekent dit voor: cliënt familie professional
familie
Wat is een gedwongen opname?
Niemand wil tegen zijn zin in een psychiatrisch ziekenhuis terechtkomen. Dat kan in Nederland ook niet zomaar. Een gedwongen opname is alleen mogelijk als het echt niet anders kan.
Zorgen
Soms lijkt een opname in een instelling de enige manier om iemand te helpen. Bijvoorbeeld als u zich zorgen maakt over de eigen veiligheid van uw familielid met psychische problemen, of als u bang bent voor de veiligheid van anderen. Als uw naaste zelf geen opname wil, is soms een gedwongen opname mogelijk. U moet dit zien als een laatste redmiddel, als er echt geen andere oplossing is.
Ibs of rm
Als u zich ernstige zorgen maakt over uw familielid, kunt u proberen om een procedure voor een inbewaringstelling (ibs) of rechterlijke machtiging (rm) in gang te zetten. Dit kan allebei leiden tot een gedwongen opname in een psychiatrisch ziekenhuis. U kunt hiervoor het beste contact opnemen met de huisarts van uw naaste.
De burgemeester of de rechter beslist of de gedwongen opname noodzakelijk is. Zij nemen dan een maatregel: de burgemeester geeft een inbewaringstelling (ibs) af en de rechter een rechterlijke machtiging (rm).
In de instelling blijven
Tijdens een gedwongen opname mag uw naaste de instelling alleen verlaten als hij daarvoor toestemming heeft. Hij kan dus niet zelf weer weg gaan.
Rechten
Een gedwongen opname is erg ingrijpend. Veel mensen hebben het gevoel dat ze volledig overgeleverd zijn aan de behandelaar en de andere hulpverleners. Ook tijdens een gedwongen opname heeft uw familielid rechten. U kunt uw familielid hier natuurlijk informatie over geven, en zelf in de gaten houden of zijn rechten goed beschermd worden.
