Wat betekent dit voor: cliënt familie professional

familie

Is gedwongen fixatie mogelijk tijdens een vrijwillige opname?

Gedwongen fixatie is alleen mogelijk als uw familielid gedwongen is opgenomen met een ibs of rm. De behandelaar van uw familielid kan wel een ibs of rm aanvragen als hij fixatie echt noodzakelijk vindt. Hij moet dit echter altijd zien te voorkomen.

Uitzonderlijke situaties

In een uitzonderlijke situatie kan uw behandelaar oordelen dat de psychische stoornis leidt tot gevaar dat zonder opname niet kan worden afgewend. De behandelaar kan dan een inbewaringstelling (ibs)- of rechterlijke machtiging (rm)-procedure starten. Als de ibs of rm is toegekend, kan de behandelaar eventueel een dwangbehandeling starten, als er geen minder ingrijpend alternatief is. Die dwangbehandeling kan bestaan uit de toepassing van fixatie. 

Bij gevaar door een psychische ziekte

Tijdens een vrijwillige opname mogen hulpverleners uw familielid niet fixeren. Maar in een noodsituatie vindt zijn behandelaar misschien dat fixatie echt de enige manier is het (acute) gevaar voor hemzelf of voor anderen op te lossen. Als de oorzaak van het gevaar een psychische ziekte is, kan de behandelaar van uw familielid een ibs of rm aanvragen. Op dat moment is fixatie wel toegestaan. Het is dus mogelijk dat uw familielid al gedwongen gefixeerd wordt terwijl de ibs-aanvraag later wordt afgewezen. Bij een afwijzing van de ibs of rm moeten de hulpverleners de fixatie direct stoppen.

Bij ernstig nadeel voor de gezondheid van uw familielid

Soms is er een noodsituatie. Uw familielid is vrijwillig opgenomen, maar zo ziek dat hij zelf niet kan beslissen over zijn gezondheid. Zijn behandelaar vindt fixatie de enige manier om de gezondheid van uw familielid te beschermen. Uw familielid trekt bijvoorbeeld telkens zijn infuus eruit en de enige manier om dit te stoppen is dat zijn handen worden vastgebonden.
Bij deze vorm van dwang moet de behandelaar uw familielid wilsonbekwaam verklaren. De behandelaar moet dan een vertegenwoordiger, bijvoorbeeld u als familie, om toestemming vragen voor de fixatie.

Schriftelijke uitleg

De behandelaar geeft uw familielid een papier waarop staat waarom hij gedwongen gefixeerd wordt. De behandelaar informeert ook de geneesheer-directeur en de inspectie voor de gezondheidszorg.
Fixeert de behandelaar van uw familielid omdat er ernstig nadeel is voor de gezondheid van uw naaste? Dan hoeft hij uw naaste dat papier niet te geven. Hij hoeft het dan ook niet te melden bij de geneesheer-directeur en de inspectie.

Ziekenhuis verlaten

Het is mogelijk dat de behandelaar van uw familielid fixatie als enige oplossing ziet, maar dat hij (nog) geen ibs heeft aangevraagd. Dan kan uw familielid deze dwang voorkomen door uit het ziekenhuis weg te gaan en een andere behandeling te zoeken. Het is natuurlijk wel verstandig als uw familielid dit eerst bespreekt met zijn behandelaar. Misschien is binnen dit ziekenhuis toch nog een andere behandeling mogelijk waar uw familielid wel aan mee wil werken. Of misschien kan de behandelaar uw familielid doorverwijzen naar een andere instelling of naar de ambulante hulpverlening. De behandelaar zal uw naaste ook uitleggen waarom hij de behandeling nodig vindt en welke gevaren hij ziet als uw naaste alle behandelingen weigert.

Vertrouwenspersoon

De patiëntenvertrouwenspersoon kan uw familielid in deze situatie ook helpen met informatie en advies.