Wat betekent dit voor: cliënt familie professional

familie

Hoe kan mijn naaste gedwongen fixatie voorkomen?

Uw naaste kan gedwongen fixatie proberen te voorkomen door op tijd een signaal te geven als het niet goed met hem gaat. De hulpverleners zullen altijd proberen om fixatie te voorkomen en samen met uw naaste naar een goede oplossing te zoeken.

Signaleringsplan

Uw naaste kan met zijn behandelaar of de verpleging bespreken welke situaties zouden kunnen leiden tot gedwongen fixatie. Ze kunnen samen proberen af te spreken hoe uw naaste die situaties kan voorkomen, en hoe uw naaste vroeg kan merken dat zo´n situatie gaat ontstaan. Dit zet hij bijvoorbeeld in een signaleringsplan. Ook moet uw naaste zijn behandelaar vertellen ook waarom hij niet gefixeerd wil worden.

Signalering

Misschien merkt uw naaste het zelf al vroeg als het niet goed met hem gaat. Hij is bijvoorbeeld onrustig en hij weet van zichzelf dat er een psychose aan kan komen. Dit is een 'vroeg signaal'. Hoe kunnen de hulpverleners op zo’n moment het beste met uw naaste omgaan? Wil uw naaste met iemand praten of wil hij dan wel bepaalde medicatie? Wil uw naaste een lange wandeling maken of flink aan het werk in de buitenlucht? Kunt u als directbetrokkene daar een rol bij spelen? Uw naaste kan met de verpleging afspreken dat hij het meldt als hij vroege signalen krijgt. Zij weten dan hoe ze kunnen proberen de psychose te voorkomen. Dit wil niet zeggen dat het altijd kan of dat het altijd werkt. Maar het kan wel helpen.

Niet serieus genomen?

Heeft uw naaste het gevoel dat de verpleging of zijn behandelaar zijn signalen niet serieus neemt? Dan kan uw naaste dit bespreken met zijn behandelaar. Uw naaste kan ook contact opnemen met de patiëntenvertrouwenspersoon. Deze persoon kan uw naaste helpen om met de hulpverleners te praten.