Wat betekent dit voor: cliënt familie professional

familie

Hoe lang mag gedwongen medicatie duren?

Gedwongen medicatie mag niet langer duren dan nodig. Als er geen gevaar meer is, moet de gedwongen medicatie stoppen. Een arts bepaalt wanneer dat is.

Hoe lang dwangmedicatie mag duren, hangt af van de reden waarom uw familielid de medicijnen krijgt.

In een noodsituatie

Dwangmedicatie in een noodsituatie moet stoppen zodra het gevaar voorbij is, en mag maximaal zeven dagen duren. De behandelaar kan uw familielid dus alleen kortwerkende medicatie geven, die maximaal zeven dagen werkt. Na die zeven dagen kan de behandelaar van uw familielid een dwangbehandeling starten als het gevaar nog niet geweken is.

Dwangbehandeling

De wet regelt een aantal dingen rond de duur van dwangbehandeling. Het maakt uit of de dwangbehandeling wordt ingezet omdat uw familielid anders te lang opgenomen zou blijven, of om een gevaar op te lossen dat hij in de instelling veroorzaakt. Zie eventueel ‘Wat is dwangbehandeling’ voor een uitleg.

• Dwangbehandeling om te lange opname te voorkomen
  Deze vorm van dwangbehandeling kan in eerste instantie maximaal drie maanden duren. Als de behandelaar daarna verlenging nodig vindt, dan moet de geneesheer-directeur beslissen of de dwangbehandeling verlengd wordt. Een langdurige dwangbehandeling gebeurt dus op basis van een medische beoordeling van de geneesheer-directeur. Beslist de geneesheer-directeur dat uw familielid nog langer dwangmedicatie moet krijgen, dan mag hij deze weer met maximaal drie maanden verlengen. Hij moet dan wel aangeven waarom hij denkt dat de behandeling er toch nog voor gaat zorgen dat uw familielid sneller naar huis kan.
  Na die drie maanden kan de dwangmedicatie ook nog verlengd worden, maar dan moet de geneesheer-directeur er weer opnieuw naar kijken. Hij mag het dan weer met maximaal drie maanden verlengen.
  In de wet staat niet hoe vaak de geneesheer-directeur de dwangbehandeling mag verlengen. Wel moet hij steeds beter aangeven waarom hij denkt dat de behandeling alsnog het gewenste effect heeft, namelijk dat uw familielid met ontslag kan.
• Dwangbehandeling om gevaar in de instelling weg te nemen
  Voor dwangbehandeling om gevaar in de instelling weg te nemen, geldt geen maximum termijn. De gedwongen medicatie moet stoppen zodra het gevaar weg is.

Bij ernstig gevaar voor de gezondheid

Dwangmedicatie is mogelijk zolang er gevaar is voor de gezondheid van uw familielid. Dit gevaar hoeft niet perse te komen door een psychische ziekte. Er is geen maximale termijn voor deze dwang. Maar het mag nooit langer duren dan nodig is. Als het gevaar er niet meer is, dan moet de behandelaar de gedwongen medicatie stoppen.

Goede zorg

Goede zorg wil zeggen dat hulpverleners de juiste beslissingen nemen in moeilijke situaties. Daarbij maken zij een afweging tussen de beste hulp voor uw familielid, en de veiligheid voor alle betrokkenen.
Als de arts gedwongen medicatie noodzakelijk vindt, mag u verwachten dat dit niet langer duurt dan nodig. De arts moet de situatie dus voortdurend blijven beoordelen en ernaar streven om uw familielid zo min mogelijk medicatie onder dwang te geven. Artsen moeten zich altijd richten op een behandeling zonder dwang. Zij kunnen bijvoorbeeld proberen om samen met uw familielid te zoeken naar een behandeling waar hij wel aan mee wil werken.

Wat kan uw familielid doen?

Vindt uw familielid dat hij ten onrechte gedwongen medicatie krijgt? Dan kan hij contact opnemen met de patiëntenvertrouwenspersoon. Hij kan ook een klacht indienen.