Wat betekent dit voor: cliënt familie professional

cliënt

Is fixatie toegestaan bij een vrijwillige opname?

Nee, bij een vrijwillige opname is gedwongen fixatie niet toegestaan.

 

Gedwongen fixatie is alleen mogelijk als u gedwongen bent opgenomen met een inbewaringstelling (ibs) of rechterlijke machtiging (rm). Uw behandelaar kan wel een ibs of rm aanvragen als hij fixatie echt noodzakelijk vindt. Hij moet dit echter altijd zien te voorkomen.

Uitzonderlijke situaties

In een uitzonderlijke situatie kan uw behandelaar oordelen dat de psychische stoornis leidt tot gevaar dat zonder opname niet kan worden afgewend. De behandelaar kan dan een ibs- of rm-procedure starten. Als de ibs of rm is toegekend, kan de behandelaar eventueel een dwangbehandeling starten, als er geen minder ingrijpend alternatief is. Die dwangbehandeling kan bestaan uit de toepassing van fixatie. 

Bij gevaar door een psychische ziekte

Tijdens een vrijwillige opname mogen hulpverleners u niet fixeren. Maar in een noodsituatie vindt uw behandelaar misschien dat fixatie echt de enige manier is het (acuut) gevaar voor uzelf of voor anderen op te lossen. Als de oorzaak van het gevaar een psychische ziekte is, kan hij een ibs of rm aanvragen. Op dat moment is fixatie wel toegestaan. Het is dus mogelijk dat u al gedwongen gefixeerd wordt terwijl de ibs-aanvraag later wordt afgewezen. Bij een afwijzing van de ibs of rm moeten de hulpverleners de fixatie direct stoppen.

Bij ernstig nadeel voor uw gezondheid

Soms is er een noodsituatie. U bent vrijwillig opgenomen, maar zo ziek dat u zelf niet kunt beslissen over uw gezondheid. Uw behandelaar vindt fixatie de enige manier om uw gezondheid te beschermen. U trekt bijvoorbeeld telkens uw infuus eruit en de enige manier om dit te stoppen is dat uw handen worden vastgebonden.
Bij deze vorm van dwang moet de behandelaar u wilsonbekwaam verklaren. Hij moet dan een vertegenwoordiger, bijvoorbeeld uw familie, om toestemming vragen voor de fixatie.

Schriftelijke uitleg

Uw behandelaar geeft u een papier waarop staat waarom u gedwongen gefixeerd wordt. Uw behandelaar informeert ook de geneesheer-directeur en de inspectie voor de gezondheidszorg.
Fixeert uw behandelaar omdat er ernstig nadeel is voor uw gezondheid? Dan hoeft hij u dat papier niet te geven. Hij hoeft het dan ook niet te melden bij de geneesheer-directeur en de inspectie.

Wat kunt u doen?

Het is mogelijk dat uw behandelaar fixatie als enige oplossing ziet, maar dat hij (nog) geen ibs heeft aangevraagd. Dan kunt u de dwang voorkomen door uit het ziekenhuis weg te gaan en een andere behandeling te zoeken. Het is wel verstandig om dit eerst te bespreken met uw behandelaar. Misschien is binnen dit ziekenhuis toch nog een andere behandeling mogelijk waar u wel aan mee wilt werken. Of misschien kan uw behandelaar u doorverwijzen naar een andere instelling of naar de ambulante hulpverlening. Uw behandelaar zal u ook uitleggen waarom hij de behandeling nodig vindt en welke gevaren hij ziet als u alle behandelingen weigert.

De patiëntenvertrouwenspersoon kan u in deze situatie ook helpen met informatie en advies.