Wat betekent dit voor: cliënt familie professional

cliënt

In welke situaties is gedwongen fixatie toegestaan?

Fixeren onder dwang is heel ingrijpend. Hulpverleners zullen het daarom altijd proberen te voorkomen. In uitzonderlijke situaties is het toegestaan, en alleen als er echt geen andere oplossing is.

Alleen in uitzonderlijke situaties

Gedwongen fixatie mag alleen als er geen minder ingrijpende alternatieven zijn. Als het echt niet anders kan, dan is gedwongen fixatie in een aantal situaties toegestaan:

Bij acuut gevaar door een psychische ziekte

Hulpverleners mogen u in een noodsituatie fixeren als u acuut gevaarlijk bent voor uzelf of voor anderen. Dit gevaar komt door een psychische ziekte. Het gevaar is zo acuut, dat er nog niets over in uw behandelplan staat. U wordt bijvoorbeeld psychotisch en bedreigt een medecliënt of een hulpverlener. Of u dreigt uzelf te verwonden. Deze vorm van dwang valt onder middelen en maatregelen en mag alleen als u gedwongen bent opgenomen met een ibs of een rm. Fixeert uw behandelaar u tegen uw wil, dan moet hij dat melden aan uw wettelijke vertegenwoordiger en aan uw naaste familie. Dit laatste gebeurt uit privacy overwegingen niet altijd.

Als dwangbehandeling

Dwangbehandeling betekent dat u tegen uw wil een behandeling krijgt. Fixatie kan zo’n gedwongen behandeling zijn. Uw behandelaar moet dan in het behandelplan schrijven waarom hij dat nodig vindt. Het mag alleen als er gevaar is voor uzelf of voor anderen of als u anders te lang opgenomen zou moeten blijven. Dit gevaar komt door een psychische ziekte. Deze vorm van dwang mag alleen als u gedwongen bent opgenomen met een ibs of een rm.

Bij ernstig nadeel voor uw gezondheid

Er kan ook gevaar zijn voor uw eigen gezondheid. Dit hoeft niets met een psychische ziekte te maken te hebben. U hebt bijvoorbeeld een infuus en omdat u in de war bent, trekt u het infuus eruit. De verpleging maakt uw handen vast, zodat u niet aan uw infuus kunt komen. De behandelaar beslist of dit noodzakelijk is. Deze vorm van dwang mag alleen als u te ziek bent om over uw eigen gezondheid te beslissen. Uw behandelaar moet u dan wilsonbekwaam verklaren. Hij moet dan iemand anders, zoals uw wettelijk vertegenwoordiger of uw familie, om toestemming vragen. Is er direct gevaar en is er geen tijd om een vertegenwoordiger te vragen? Dan mag hij u ook direct fixeren. Dit mag alleen als het echt niet anders kan.

Schriftelijke uitleg

Uw behandelaar geeft u een papier waarop staat waarom u gefixeerd wordt. Uw behandelaar informeert ook de geneesheer-directeur en de Inspectie voor Gezondheidszorg. Fixeert uw behandelaar omdat er ernstig nadeel is voor uw gezondheid? Dan hoeft hij u dat papier niet te geven. Hij hoeft het ook niet te melden bij de geneesheer-directeur en de inspectie.

Goede zorg

Goede zorg wil zeggen dat hulpverleners de juiste beslissingen nemen als er problemen zijn. Daarbij maken zij een afweging tussen de beste hulp voor u, en de veiligheid voor alle betrokkenen. Gedwongen fixatie is heel ingrijpend. Het moet dan ook een laatste optie zijn, als het echt niet anders kan. Hulpverleners moeten dus altijd kijken of er andere, minder ingrijpende mogelijkheden zijn.

Oneens

Bent u het niet eens met de gedwongen fixatie? Neem dan contact op met de patiëntenvertrouwenspersoon of met de klachtencommissie. U kunt ook een klacht indienen.