Wat betekent dit voor: cliënt familie professional
cliënt
In welke situaties kan gedwongen medicatie toegestaan zijn?
Tegen uw wil medicijnen krijgen is een ingrijpende vorm van dwang. Daarom gelden er strenge regels rond gedwongen medicatie. Die regels zijn er om u én de mensen om u heen te beschermen.
In bepaalde situaties is dwangmedicatie mogelijk. Maar alleen als er geen andere, minder ingrijpende oplossing mogelijk is.
Bij acuut gevaar door een psychische ziekte
Hulpverleners mogen u gedwongen medicatie geven in een noodsituatie als u acuut gevaarlijk bent voor uzelf of voor anderen. Dit gevaar komt door een psychische ziekte. Het gaat om een nieuwe situatie waarvoor nog niks is geregeld in uw behandelplan. Direct ingrijpen is noodzakelijk. U wordt bijvoorbeeld psychotisch en bedreigt een medecliënt of een hulpverlener. Of u dreigt uzelf te verwonden. Dwangmedicatie om deze reden mag alleen als u gedwongen bent opgenomen met een ibs of een rm; het valt onder de 'middelen en maatregelen'. Uw behandelaar moet de dwangmedicatie melden aan uw wettelijke vertegenwoordiger en/of uw naaste familie. Dit laatste gebeurt uit privacy-overwegingen niet altijd.
Als dwangbehandeling
Dwangbehandeling betekent dat u tegen uw wil een behandeling krijgt die in uw behandelplan staat. Dat kan gedwongen medicatie zijn. Uw behandelaar moet dan in het behandelplan schrijven waarom hij dat nodig vindt. Het mag alleen als er gevaar is voor uzelf of voor anderen of als u anders te lang opgenomen zou moeten blijven. Dit gevaar komt door een psychische ziekte. Ook hier geldt dat de dwangmedicatie niet langer mag duren dan nodig en dat het alleen mag als er echt geen minder ingrijpend alternatief is.
Bij ernstig nadeel voor uw gezondheid
Er kan ook gevaar zijn voor uw eigen gezondheid zonder dat een psychische ziekte de oorzaak daarvan is. U hebt bijvoorbeeld dringend medicijnen nodig, maar u kunt daar zelf niet over beslissen. De behandelaar neemt dan de beslissing.
Deze vorm van dwang mag alleen als u te ziek bent om te beslissen of u dit wilt. Uw behandelaar verklaart u dan wilsonbekwaam voor deze beslissing. Hij moet dan iemand anders, zoals uw wettelijk vertegenwoordiger of uw familie, om toestemming vragen. Is er direct gevaar en is er geen tijd om een vertegenwoordiger te vragen? Dan mag hij u ook direct medicatie geven. Dit mag alleen als het echt niet anders kan.
Schriftelijke uitleg
Uw behandelaar geeft u een papier waarop staat waarom u dwangmedicatie krijgt. Uw behandelaar informeert ook de geneesheer-directeur en de Inspectie voor Gezondheidszorg. En uw wettelijk vertegenwoordiger of naaste familielid. Bij dwangmedicatie vanwege ernstig nadeel voor uw gezondheid is geen schriftelijke uitleg verplicht. De behandelaar hoeft de dwangmedicatie dan ook niet te melden bij de geneesheer-directeur en de inspectie.
Goede zorg
Goede zorg wil zeggen dat hulpverleners de juiste beslissingen nemen als er problemen zijn. Daarbij maken zij een afweging tussen de beste hulp voor u, en de veiligheid voor alle betrokkenen. Gedwongen medicatie is voor iedereen heel ingrijpend. Het moet dan ook een laatste optie zijn, als het echt niet anders kan. Hulpverleners moeten dus altijd kijken of er andere, minder ingrijpende mogelijkheden zijn.
Wat kunt u doen?
Bent u het niet eens met de gedwongen medicatie? U kunt dit bespreken met uw behandelaar. Vertel hem dan waarom u deze medicijnen niet wilt en welke behandeling u wél acceptabel vindt. U kunt ook contact opnemen met de patiëntenvertrouwenpsersoon of een klacht indienen bij de klachtencommissie.
