Wat betekent dit voor: cliënt familie professional

cliënt

Waarom moet ik naar de separeer/afzonderingruimte?

Hulpverleners mogen u alleen separeren of afzonderen bij gevaar (noodsituaties) of als dwangbehandeling. U kunt er ook zelf kiezen om naar de isoleer of afzondering te gaan, om tot rust te komen.

 

Goede zorg

Goede zorg wil zeggen dat hulpverleners de juiste beslissingen nemen als er problemen zijn. Daarbij maken zij een afweging tussen de beste hulp voor u, en de veiligheid voor alle betrokkenen. Separeren of afzonderen is voor iedereen heel ingrijpend. Het is dan ook de allerlaatste optie, als het echt niet anders kan. Hulpverleners moeten dus altijd kijken of er andere, minder ingrijpende mogelijkheden zijn.

Eigen keuze

Het klinkt misschien vreemd, maar u kunt ook uit eigen wil naar de separeer of afzonderingskamer gaan. Sommige instellingen hebben hiervoor speciale ruimtes, minder kaal dan een echte separeer maar wel afgezonderd van andere mensen. Men noemt dit meestal een special care unit. U kunt hier bijvoorbeeld tot rust komen. Dit gaat in overleg met de behandelaar of de verpleging en is in uw behandelplan opgenomen. U kunt een vrijwillig verblijf in deze ruimte niet afdwingen. Uw behandelaar of de verpleging beslist of dit goed is voor uw behandeling. Als u er weer uit wilt, dan moeten de hulpverleners u er meteen uit laten, tenzij er acuut gevaar is.

Bij acuut gevaar door een psychische ziekte

Hulpverleners mogen u separeren of afzonderen als u acuut gevaarlijk bent voor uzelf of voor anderen. Dit gevaar komt door een psychische ziekte, maar het staat nog niet beschreven in uw behandelplan. U wordt bijvoorbeeld psychotisch en bedreigt een medecliënt of een hulpverlener. Of u dreigt uzelf te verwonden.
Deze vorm van dwang mag alleen als u gedwongen bent opgenomen met een ibs of een rm en valt onder de ‘middelen of maatregelen‘.
Separatie of afzondering tegen uw wil moet altijd gemeld worden aan uw wettelijke vertegenwoordiger en aan uw naaste familie. Dit laatste gebeurt uit privacy-overwegingen overigens niet altijd.

Als dwangbehandeling

Dwangbehandeling betekent dat u tegen uw wil een behandeling krijgt. Separeren of afzonderen kan zo’n gedwongen behandeling zijn. Uw behandelaar moet dan in het behandelplan schrijven waarom hij dat nodig vindt. Het mag alleen als er gevaar is voor uzelf of voor anderen of als u anders te lang opgenomen zou moeten blijven. Dit gevaar komt door een psychische ziekte. Deze vorm van dwang mag alleen als u gedwongen bent opgenomen met een ibs of een rm.
Separatie als dwangbehandeling is omstreden en moet volgens de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie zo veel mogelijk teruggedrongen worden.

Bij ernstig nadeel voor uw gezondheid

Er kan ook gevaar zijn voor uw eigen gezondheid. Dit gevaar komt dan niet perse door een psychiatrische ziekte. Deze vorm van dwang mag alleen als u te ziek bent om over uw gezondheid te beslissen. Uw behandelaar moet u dan wilsonbekwaam verklaren. Hij moet dan iemand anders, zoals uw wettelijk vertegenwoordiger of uw familie, om toestemming vragen. Is er direct gevaar en is er geen tijd om een vertegenwoordiger te vragen? Dan mag hij u ook direct separeren of afzonderen. Dit mag alleen als het echt niet anders kan.

Schriftelijke uitleg

Je behandelaar geeft u een papier waarop staat waarom u gesepareerd of afgezonderd wordt. Uw behandelaar meldt de separatie of afzondering bij de geneesheer-directeur en de Inspectie voor Gezondheidszorg en maakt een aantekening hierover in uw dossier.

Wat kunt u doen?

Bent u het niet eens met de separatie of afzondering? Neem dan contact op met de patiëntenvertrouwenspersoon of met de klachtencommissie. U hebt recht op contact met de patiëntenvertrouwenspersoon of de klachtencommissie als u in de separeer of afzonderingsruimte bent.