Wat betekent dit voor: cliënt familie professional

familie

Verschil tussen dwangbehandeling / middelen en maatregelen

Dwangbehandeling

Dwangbehandeling betekent dat uw familielid onder dwang een behandeling of zorg krijgt die in het zorgleefplan staat. Dwangbehandeling moet een ‘therapeutisch effect’ hebben: het moet ervoor zorgen dat de ernstige en nadelige gevolgen van de dementie stoppen. Formeel kan een dwangbehandeling ook toegestaan zijn om ervoor te zorgen dat iemand sneller weer naar huis kan, maar bij mensen met dementie is dat slechts uiterst zelden aan de orde. 

Middelen en maatregelen

Bij middelen en maatregelen (M&M) is er sprake van een acute, gevaarlijke noodsituatie. Het gevaar komt door een stoornis van de geestesvermogens en het gaat om een situatie die niet beschreven staat in het zorgleefplan. Uw familielid wordt bijvoorbeeld plotseling heel boos en bedreigt medepatiënten. Er is op dat moment geen tijd om te overleggen over een aanpassing van zorgleefplan: direct ingrijpen is noodzakelijk. Dan mag de behandelaar ‘middelen en maatregelen’ toepassen. Het is ook mogelijk de verpleegkundigen direct ingrijpen en vervolgens zo snel mogelijk met de behandelaar overleggen. Daarna wordt de vertegenwoordiger geïnformeerd. 

M&M: maximaal zeven dagen

Middelen en maatregelen bestaan uit een aantal noodingrepen, zoals gedwongen fixatie, gedwongen voeding en gedwongen medicatie. M&M mogen maximaal zeven dagen duren. In die tijd kan de behandelaar het zorgleefplan aanpassen. Hij kan dan bijvoorbeeld opnemen dat uw familielid medicijnen moet nemen tegen zijn boosheid of tegen angsten. 

Na zeven dagen: dwangbehandeling

De behandelaar kan vinden dat de noodingrepen na zeven dagen nog steeds nodig zijn. Dan zijn het geen middelen of maatregelen meer. Hij moet dan een dwangbehandeling starten. De interventies die de behandelaar (of geneesheer-directeur) wil toepassen in het kader van de dwangbehandeling, moeten wél in het zorgleefplan staan.