Informatiepunt dwang in de zorg
Homepage Dwang in de zorg - In opdracht van Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
 
 
 

Hebt u suggesties of opmerkingen voor het informatiepunt Dwang in de zorg? Laat het ons weten via het contactformulier

 
Info

dwang

— gearchiveerd onder:

Bij dwang moet de cliënt iets doen wat hij niet wil, of hij mag iets niet wat hij wel wil. Hij heeft geen keuze, een ander bepaalt wat er gebeurt.

Dwang in de zorg is ingrijpend, en daarom gelden er strenge regels voor. Hulpverleners mogen alleen dwang toepassen als er echt geen andere oplossing is. Dwang moet meestal gemeld worden bij de Inspectie voor de Gezondheidszorg en in de wet ligt vast in welke situaties welke dwangmaatregelen mogelijk zijn. 

Informele dwang

In de praktijk komt het ook voor dat dwang wordt toegepast buiten de wettelijke kaders. Dit noemt men informele dwang, en dit hoort niet voor te komen.

Drang

Een cliënt kan ook erg onder druk gezet worden om een bepaalde keuze te maken; dan is er sprake van drang.

Redenen

Redenen voor dwang in de zorg zijn de veiligheid van de maatschappij en de veiligheid en gezondheid van de cliënt zelf.

Voorbeelden

Voorbeelden van dwang zijn:

  • Iemand met een psychiatrische ziekte krijgt tegen zijn zin medicijnen toegediend.
  • Een dementerende oudere mag niet van de afdeling in het verpleeghuis af.
  • Iemand met een verstandelijke beperking wordt in een instelling vastgebonden in bed om te voorkomen dat hij valt.
Informele (dus niet toegestane) voorbeelden van dwang zijn:
  • Een dementerende oudere wordt thuis vastgebonden in een stoel.
  • Iemand met een verstandelijke beperking wordt thuis opgesloten om te voorkomen dat hij alleen de straat op gaat.
Document acties